Yitirdiğim bir şey var,
Sende arıyorum,
Yüreğim bir madenci feneri, yol uçurum
Yaklaşma diyorsan, peki umudum,
Bir daha kimseden sormayacağım seni;
—— Söz olsun! …
Akrep tutmuş gibi,
Kirpiklerinin ucundan,
Beni görünce üşüyorsun, tamam …
Uğramam bir daha kamçılasa da kan,
Sana kör bakacağım, görmeyeceğim seni;
—— Söz olsun! …
Dağlara doğru uçan kuşlarla,
Tüm sırları soyulmuş nemli düşlerle,
Öfke çiçekleri getiren kışlarla,
Korkma, yokuşlarda yormayacağım seni;
—— Söz olsun ! …
Kurtlar gibi ulusa da gönlüm ardından,
Sormayacağım yüzünü, izini yollardan …
Tüfeğimin namlusunun ucuna konan
Kınalı keklik olsan da
Vurmayacağım seni;
—— Söz olsun ! …
Elindedir,
Dönüştür bu ağıdı serenatlara,
Düş atları uçursun bizi bulutlara …
İki kılıç gibi dövüşürken akla kara,
Adak olsan da ,
Kurban vermeyeceğim seni.
—— Söz olsun ! …
___________________________/Can Demiryel